
ne sen gibi olabılıyorum ne ben gibi
ulu orta bır yalnızlık kuyusu bu
sarhoş bir viranede nereden gelecegini bilmeden ,bir yalnızlık içerisinde
sen mi benim içimdesin
yoksa benim içimde ki sessizligin mi ?
sensiz çıglıklar atarken yalnızlıgıma
içimde çogalan bu hasret
viran ediyor beni
artık sana sessiz mektuplar gönderıp seni anlatmayacagım
gönderemedıgım mektuplar adressiz kalacak ...
bıraktıgın şiirler yarım kaldi
öykulerin senden habersiz hüzün satırlarına aşina ...
cümlelerim tükenmişti
tüketecegım kadar da yitirmiştim oysa ,
kelimelerimde de ,satırlarımda da,birer birer terkedilmişligi yaşadı ...
bu hoyrat bu sessiz bu vakitsiz şehirde
bu sıcak kentin sıcak insanlarına degildi içimde biriktırdıkerim
sahi söylesene kimeydi bu hıckırıklarla bezenmiş haykırışlarım
karşıma gecsen kara gözlerinde bogulurum ..
cevapsız sorgularıma hep cevapsızdın
cıglıklarıma hep sessiz kaldın
oysa kayboluslarımın ardında bulamadıgım hep sendın
vurgunsuz kaldım
virgülsüz kaldım ,
son noktam olmadı hıc
hep soru işaretleriyle tanımlandım
cevapsız kaldım sorunlarıma
seyyahı bilinmeyen yolculugumun kaybolurken elınde şehir
ruhunu arayan benlıgım parcalanırken
sen habersiz kalıyorsun serzanıslerime
acık ara sensız kalıyorum yine
sırtlandıgım kamburumun üstune
sensizlık + yalnızlık katıyorum
eşitleyemiyorum
agırlasıyor benlığim
yorgunlugum parantez içerisinde hep huznumu aşikar ediyor
gözyaslarımı saklarken kırgınlıgım bölümlerde kalıyor
oysa ben eşitleyip yalnızlıgımı
sen +biz cıkartamıyorum bile
yoklugunda bekleyen beklentılrimin hep ardına saklıyorum sonucu
sonuc hep kalanlı cıkıyor
belki bir gun
sen + biz = sonucunun beklentilerimin üssünü alıp varlıgımla ,
yoklugun arasında muammada kalmaktan korkuyorum.....
elhansa 'dan....
