
bana bırakma susuşlarını ,
ben kaldıramam sevdalarını
köreltme yan basan adımlarımı
son kez ,
son birkez
sessizlige tutuklarken kendimi
sonlarda kaldım
sonralara ertelendim
yoktum !
yoklukta olmayı dilendim....
aranıyordum
arıyordum
yollarda kayboldum
kayboluşlarım hep sanaydı
bulmadın beni....
yol uzadı
yolun sonunda
son perondaydın
aramıyordun
sormuyordun
beklemedıgın bekleyişlerime saydın...
koştum sana
düştüm sana
tutmadın tutunamadım...
susarak sustugun suskularından düşlerine düşmüştüm oysa...
şehri kanattıgım düşlerinden
agıtlarına güz vurdum uykundayken...
seni kanattım
seni aglattım
aklına yandım
sonra sustugun suskularından usulca düştüm düşlerinden...
uyanmadın
bilmedın
beklemedın
sevmedin...
üzülmedin üzülmelerime
aldırmadın intiharlarıma
hangi öykümün kahramanıydın?
hangi rolün figüranıydın ?
okudugun sayfalarda kaldım...
ömrünce susmalıydın
ömrümce suskularım vardı her sustugumda..
yol uzar
sözler susar
son tren
son perondan kalkar...
yine sessizlik
yine sensizlik
yine intiharlarım kalır sahipsiz
ömrümün intiharlarında şairin güncesi dokunur artık...
elhansa'dan...
