
kekeme cümlerler kuruyorum hayatıma
ne söylediysem
neyi sakladıysam içimde
hazmedemedim...
oysa sustugum yerde öksüz kalıyordum
bıraktıgın yerden fevaran düşler başlıyordu yeniden
yeniden , yeniden
yenilmek ve yanılmak için...
çıplak sesin anlamsızlaşıyordu beynimde
gözlerindeki hüzün çözemediğim problemlerin sonucuydu...
saymadıgım sayıların ,
toplayamadığım suskularımın
mechule dayattıgımız soluklarımızın
işlem hatalarına baş kaldırı isyan sloganları atıyordum...
ene derken sessizliği miras bırakıyordun
ente cok sesli şarkılarıma sus kalıyordun içimde...
satırları gömdüğüm intiharlarımın mezar taşına az geliyordum
gece kadar melonkonik bir ustayken sana
hücre vuruşları yapıyordum
bir ,iki ,üç .....
kabuslarım oluyordun sonra
hegomanyalardan toplanıyordum,
musallaya hazırlarken hüzmelerimi
toplu katliamlar yapıyordun içimde
her cümlede bölünüyordum sana
her virgülde yetimligimi hatırlatıyordun
artık kal diyemem sana
her infialde ilmek atıyorsun hayatıma
kaçıncı kördüğüm sana sustuğum
şairin kaçıncı intihar edişi sana
yanılgım !
yenilgim !
hayatımın kaçıncı tekıl şahsıydın ?
ne olur sus !
kalma yüregimde daha fazla
çıkar yüregini yüregimden ....
elhansa'dan...
